دست

مهم نیست با چه زبانی صحبت میکنیم. مهم اینه که همیشه دستامون بسوی آسمون باشه و تنها یه چیز تویه ذهنمون و اونم اینکه با همین دستامون میتونیم از خدا بخواهیم به ما کمک کنه و گناهمون رو ببخشه.
با همین دستمون میتونیم دست بچه خردسال و یا شخص کهن سالی رو بگیریم و از عرض خیابون رد کنیم.
با همین دستمون میتونیم کتاب آسمانی رو بگیریم و چند صفحه از اون رو آروم زمزمه کنیم.
با همین دستمون میتونیم چند دونه ارزن بپاشیم برای پرستو های مهاجر.
با همین دستمون میتونیم دست یه مستمندی رو بگیرم و اونو همسفره خودمون کنیم.
با همین دستمون میتونیم تویه باغچه ی خونه مون گل شقایق بکاریم.
با همین دستمون میتونیم به اونایی که دوستشون داریم هدیه بدیم.
با همین دستمون میتونیم دستان گرم پدر و مادرمون رو آروم بگیریم و ببوسیم.
با همین دستمون میتونیم دست دوست خطاکارمون رو بگیریم و از فرش به عرش برسونیم.
با همین دستمون میتونیم به سر یتیمی دست بکشیم و یا کودکی رو نوازش کنیم.
با همین دستمون میتونیم ........
منتظر ننشینیم که به ما بگویند با دستانمان چه کار هایی میتوانیم انجام دهیم. 

پی نوشت: این دست رو هیچوقت از یاد نبریم.